Na de clubwedstrijd van vandaag startte ik na het avondeten en opruimen de oude PC in mijn knutselschuur. Ik ging terug naar de huiskamer.
Via sftp en de Linux verkenner Konqueror kopieerde ik het zip-bestand met de 12 foto's van de wedstrijd naar die oude PC over mijn lokale thuisnetwerkje naar de algemene ftp map (/home/ftp).
Met het commando SSH 123.123.123.123 opende ik vervolgens een commandovenster op die PC. Langs die weg starte ik de Pure-ftpd ftp-server software. Daarmee was het bestand via ftp door de clubleden te downloaden.
Al gauw was de eerste download in de logfile /var/log/messages te zien. Ook die logfile bekijk ik zonder van mijn laptop af te komen.
Gemak dient de mens, zou ik haast zeggen!
Even terzijde: in een Windows XP machine kan je het scherm blokkeren met de Windows toets + L. In mijn Linux bak met de KDE desktop is dat Ctrl - Alt - L. Dat veranderen in de Windows toets + L via het Configuratiescherm was trouwens een fluitje van een cent. Dat heb ik maar gedaan. Dat zijn van die dingen die wel zo fijn zijn als ze op verschillende machines gelijk zijn.
zondag 10 augustus 2008
zaterdag 2 augustus 2008
Het belang van Open Standaarden
Het belang van Open Standaarden trof me toen ik het werk aan de familie-stamboom een week of zo geleden weer oppakte. Die stamboom is een behoorlijk uitgebreid bestand. Het heeft veel mensen groot plezier gedaan. Vroeger deed ik dat werk in Windows met een commercieel programma.
Zoals ik er nu tegenaan kijk is het Linux. En als dat niet zo kunnen is de eerste gedachte "dan maar geen stamboom". Zo liep het niet. Ik vond een goed programma. Niet zo vol extra functies, dat niet. Maar het gebruikte wel het standaard Gedcom formaat om alles in op te slaan.
Dat is een Open Standaard. Dat bestand kan je op tal van computers en programma's gebruiken. De kans dat mijn, ons, werk verloren gaat is daarmee erg klein.
Maar of ik alles wat in dat commerciele pakket is opgeslagen kan terughalen? Nee, dat gaat een boel moeite kosten. Logisch, dat is niet in het commerciele belang van de fabrikant. Wel in mijn belang. Mijn werk zit in een soort gevangenis.
Ik hou niet van gevangenissen. Je bent dan niet vrij. Open Standaarden gaan dus ook over "Vrij". Open Source is vrij. Het is niet zozeer gratis, het is vooral "Vrij".
En ik snap nu het grote belang ervan.
Zoals ik er nu tegenaan kijk is het Linux. En als dat niet zo kunnen is de eerste gedachte "dan maar geen stamboom". Zo liep het niet. Ik vond een goed programma. Niet zo vol extra functies, dat niet. Maar het gebruikte wel het standaard Gedcom formaat om alles in op te slaan.
Dat is een Open Standaard. Dat bestand kan je op tal van computers en programma's gebruiken. De kans dat mijn, ons, werk verloren gaat is daarmee erg klein.
Maar of ik alles wat in dat commerciele pakket is opgeslagen kan terughalen? Nee, dat gaat een boel moeite kosten. Logisch, dat is niet in het commerciele belang van de fabrikant. Wel in mijn belang. Mijn werk zit in een soort gevangenis.
Ik hou niet van gevangenissen. Je bent dan niet vrij. Open Standaarden gaan dus ook over "Vrij". Open Source is vrij. Het is niet zozeer gratis, het is vooral "Vrij".
En ik snap nu het grote belang ervan.
De garantie van Open Source software
Open Source software komt eigenlijk van nature zonder de uit de commerciele wereld bekende "garantie". Nu is die garantie naar mijn mening soms een puur wassen neus.
Europese richtlijnen geven de burger het recht op twee jaar garantie en een redelijke gebruiksduur. Maar veel bedrijven bieden één jaar en de winkelier komt dan heus niet met meer. De goeden niet te na gesproken. Onder de anderen zitten wel heel grote bedrijven.
Voor software gaat het nog anders. Wie gaat er nou voor een probleem garantie zitten claimen bij een bedrijf? Er zitten soms toch lelijke fouten in software.
Maar nu Open Source software. Die wordt niet verhandeld. Die bestaat niet eens. Het is de programmacode, die bekend gemaakt wordt. Die moet je soms zelf compileren voordat je een werkend programma hebt.
Toch is zo'n programma niet zonder garantie. Omdat iedereen in die programma-code kan kijken en er ook zelf in mag wijzigen komt er vaak vanzelf opbouwende kritiek en reacties. Geen enkele programmeur kan het zich veroorloven in die situatie serieuze problemen te negeren.
Een programma wat al een tijdje bestaat heeft zijn waarde dus al wel bewezen. Het is wel belangrijk de documentatie goed door te lezen. Vooral in geval van problemen. Het kan bijvoorbeeld goed zijn dat wat jij graag wilt doen nu net niet mogelijk is.
Ik zie dus het verschil niet. Maar Open Source programma's werken vaak wel minder gemakkelijk als de commerciele. Ook dat vind ik trouwens reuze meevallen.
Europese richtlijnen geven de burger het recht op twee jaar garantie en een redelijke gebruiksduur. Maar veel bedrijven bieden één jaar en de winkelier komt dan heus niet met meer. De goeden niet te na gesproken. Onder de anderen zitten wel heel grote bedrijven.
Voor software gaat het nog anders. Wie gaat er nou voor een probleem garantie zitten claimen bij een bedrijf? Er zitten soms toch lelijke fouten in software.
Maar nu Open Source software. Die wordt niet verhandeld. Die bestaat niet eens. Het is de programmacode, die bekend gemaakt wordt. Die moet je soms zelf compileren voordat je een werkend programma hebt.
Toch is zo'n programma niet zonder garantie. Omdat iedereen in die programma-code kan kijken en er ook zelf in mag wijzigen komt er vaak vanzelf opbouwende kritiek en reacties. Geen enkele programmeur kan het zich veroorloven in die situatie serieuze problemen te negeren.
Een programma wat al een tijdje bestaat heeft zijn waarde dus al wel bewezen. Het is wel belangrijk de documentatie goed door te lezen. Vooral in geval van problemen. Het kan bijvoorbeeld goed zijn dat wat jij graag wilt doen nu net niet mogelijk is.
Ik zie dus het verschil niet. Maar Open Source programma's werken vaak wel minder gemakkelijk als de commerciele. Ook dat vind ik trouwens reuze meevallen.
Word en Excel in Linux
Ik moest laatst een bezwaarschrift maken. Dat is iets wat je dan goed in elkaar wilt steken en het moet er ook nog eens verzorgd uitzien.
Iedereen moet weleens een briefje maken. En soms moet je iets doen in Excel. In Windows gebruik je dan MS Word en Excel. Je ziet het: Dat begrip Excel is al een begrip geworden.
Office 2003 draait tegenwoordig prima in Wine. Dat is - eenvoudig gezegd - een Windows emulator. Ik gebruik Wine zelf niet. Windows nadoen in Linux vind ik geen goede oplossing. Ik gebruik OpenOffice Writer en Calc inplaats van Word en Excel. Dat gaat met mijn huis- tuin- en keukengebruik helemaal naar wens. In dat Ooo kan ik ook een Word document van anderen lezen en idem ditto wat betreft Excel bestanden.
En dus maakte ik dat bezwaarschrift in Ooo Writer. Met het mooie Gentium font zag het er prima uit.
Iedereen moet weleens een briefje maken. En soms moet je iets doen in Excel. In Windows gebruik je dan MS Word en Excel. Je ziet het: Dat begrip Excel is al een begrip geworden.
Office 2003 draait tegenwoordig prima in Wine. Dat is - eenvoudig gezegd - een Windows emulator. Ik gebruik Wine zelf niet. Windows nadoen in Linux vind ik geen goede oplossing. Ik gebruik OpenOffice Writer en Calc inplaats van Word en Excel. Dat gaat met mijn huis- tuin- en keukengebruik helemaal naar wens. In dat Ooo kan ik ook een Word document van anderen lezen en idem ditto wat betreft Excel bestanden.
En dus maakte ik dat bezwaarschrift in Ooo Writer. Met het mooie Gentium font zag het er prima uit.
zaterdag 12 juli 2008
Eenvoud tegen luxe drukte
Ik heb zojuist mijn iPod aan een USB poort gehangen. De accu moet worden opgeladen.
In Windows start dan iTunes. Ik en velen met mij houden niet erg van dat luxe programma. Het kan erg veel, maar dan wel op "zijn" manier.
In Linux is het eenvoud troef. Ik hang de iPod aan het kabeltje. Een verkenner opent zich. Dan kan ik daar even kijken als welke schijf het ding herkend is. Dat is trouwens bijna altijd /dev/sdb2.
Vervolgens koppel ik die iPod af met de opdracht # eject /dev/sdb Daarna gaat het opladen gewoon door. Met mijn iPodje kan verder niets gebeuren. Ook het kabeltje lostrekken maakt niet meer uit.
Lekker eenvoudig.
In Windows start dan iTunes. Ik en velen met mij houden niet erg van dat luxe programma. Het kan erg veel, maar dan wel op "zijn" manier.
In Linux is het eenvoud troef. Ik hang de iPod aan het kabeltje. Een verkenner opent zich. Dan kan ik daar even kijken als welke schijf het ding herkend is. Dat is trouwens bijna altijd /dev/sdb2.
Vervolgens koppel ik die iPod af met de opdracht # eject /dev/sdb Daarna gaat het opladen gewoon door. Met mijn iPodje kan verder niets gebeuren. Ook het kabeltje lostrekken maakt niet meer uit.
Lekker eenvoudig.
zaterdag 5 juli 2008
SSH, simpel en heel bruikbaar!
Ik gebruik al een tijdje een wat oudere PC in de schuur als FTP-server. Erg handig als je grote bestanden naar iemand anders wilt sturen.
Je moet alleen niet in alle landen doen blijkens de Crypto Law Survey. Hoogst nuttige website, want links en rechts gaan bedrijven over tot beveiliging van ICT middelen. Van laptops tot USB sticks. En dat blijkt toch buiten de Westerse wereld nog steeds een omstreden zaak.
Maar goed, dat terzijde is SSH een wel heel leuke en erg nuttige ontdekking!
Nu liep ik eraan te denken die server te gaan gebruiken voor het centraal opslaan van mijn bestanden. Lijkt me ook erg handig, want dan maakt het in principe niet meer zo uit op welke machine je werkt en op welke plek in de wereld. Onder het motto "voorzichtigheid is de moeder van de porceleinkast" vroeg ik in het Engelse CompuServe Linux Forum om advies. Daar zeiden ze dat het FTP protocol één zwak punt heeft: de inloggegevens worden niet versleuteld en zijn dus op Internet zichtbaar. Nou heb ik wel weinig te verbergen, maar dat onbeveiligde was me toch iets te gortig.
En zo wees men mij naar het SSH protocol. Secure Shell oftewel beveiligde terminal. Het blijkt standaard al geinstalleerd te zijn op mijn Slackware 12 Linux installatie. Het is ook nog eens doodsimpel. Ik geef het commando # ssh just@123.123.1.23 in een terminalvenster, geef het wachtwoord in en ik zit als gebruiker just in de Linux machine. 123.123.1.23 is maar als voorbeeld van het echte IP adres. Ik kan dan bijvoorbeeld ook de Midnight Commander starten. Dat is een erg eenvoudig gebouwde maar superkrachtige verkenner.
Verder kent het FTP programma gFTP SSH ook en de KDE Verkenner Konqueror kan er ook mee overweg. Gewoon als protocol sftp:// inplaats van ftp:// gebruiken.
Wie had dat gedacht! Standaard al aanwezig en precies de functionaliteit die ik zocht.
Voor Windows is er putty en WinSCP om verbinding te maken met de Linux PC om bestanden over te zetten - zonder Samba te gebruiken.Je moet alleen niet in alle landen doen blijkens de Crypto Law Survey. Hoogst nuttige website, want links en rechts gaan bedrijven over tot beveiliging van ICT middelen. Van laptops tot USB sticks. En dat blijkt toch buiten de Westerse wereld nog steeds een omstreden zaak.
Maar goed, dat terzijde is SSH een wel heel leuke en erg nuttige ontdekking!
vrijdag 27 juni 2008
Halen en brengen
Iedere computergebruiker gooit weleens een bestand weg. Soms heb je daar later dan spijt van. Dan is de prullenbak altijd een uitkomst.
Maar wat nou als je per ongeluk de verkeerde USB stick gewist hebt en ook nog die prullenbak hebt geleegd? Het antwoord is heel simpel: daarvoor heb je recovery-programma's. In Linux is er Photorec en al is dat programma open source en daarmee ook gratis, het doet niet onder voor betaalde programmatuur. Het is hooguit minder gelikt.
Het is eigenlijk eng goed. Vier keer formatteren? Dan nog even formatteren van het Windows FAT32 systeem naar het EXT3 systeem van Linux? Geen enkel probleem. Het programma vond nu tien keer zoveel bestanden terug in ongeschonden staat!
Ik schrok daar wel van. Daarom zei ik al: eng goed. Ik ging op zoek naar een programma die een USB stick of een harde schijf wel afdoende kan wissen. Die programma's zijn er ook en voor Linux vond ik wipe. Nadat wipe zijn werk gedaan had bleek Photorec inderdaad kansloos. Het vond niks meer. Voor elkaar dus. wipe heeft wel veel tijd nodig. Voor die stick met 512 MB was 2,5 uur nodig.
Maar wat nou als je per ongeluk de verkeerde USB stick gewist hebt en ook nog die prullenbak hebt geleegd? Het antwoord is heel simpel: daarvoor heb je recovery-programma's. In Linux is er Photorec en al is dat programma open source en daarmee ook gratis, het doet niet onder voor betaalde programmatuur. Het is hooguit minder gelikt.
Het is eigenlijk eng goed. Vier keer formatteren? Dan nog even formatteren van het Windows FAT32 systeem naar het EXT3 systeem van Linux? Geen enkel probleem. Het programma vond nu tien keer zoveel bestanden terug in ongeschonden staat!
Ik schrok daar wel van. Daarom zei ik al: eng goed. Ik ging op zoek naar een programma die een USB stick of een harde schijf wel afdoende kan wissen. Die programma's zijn er ook en voor Linux vond ik wipe. Nadat wipe zijn werk gedaan had bleek Photorec inderdaad kansloos. Het vond niks meer. Voor elkaar dus. wipe heeft wel veel tijd nodig. Voor die stick met 512 MB was 2,5 uur nodig.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
